Bemoediging

 

Van oud naar nieuw

 

31 december 2020

 

Voor velen is dit jaar verloren

Een puinhoop, zonder sprankje licht

Een jaar van tranen, diepe sporen

Lege stoel, gemist gezicht

 

Liefde laat zich niet vervangen

In elk moment wordt pijn gevoeld

Een hartelijk woord kan soms verzachten

Fluisterend, zacht en goed bedoeld

 

De echte strijd, die voer je zelf

Eenmaal je lief nog hier zien staan

Veel zou je doen, in al je zoeken

Om zeven maal om de aarde te gaan

 

Oudejaarsavond wordt ronduit bijzonder

Rust in de nacht, zonder vuurwerkgeweld

Je gasten beperkt tot een maximum aantal

Om Corona te weren, daar wordt op geteld

 

Uren, dagen, maanden, jaren

In de beleving, was dit jaar een zucht

Niets was meer zeker, de strijd om gezondheid

Het grootste gevecht, om wat zuivere lucht

 

En nu staan we hier, aan de voet van een nieuwjaar

Trappelend, stuiterend, verlangend naar meer

Naar armen om schouders, naar een knuffel een kusje

In de hoop dat het mag, maar zeg me: wanneer?

 

Een nieuw jaar te gaan, met dezelfde beperking

Uit de ban van het virus is helaas nog te vroeg

Waar zou jij volgend jaar, nog iets bij kunnen dragen?

Eén lichtpuntje is vaak al meer dan genoeg.

 

Jouw liefde, jouw warmte, gedeeld voor de ander

Als je kunt, laat het zien, strooi het uit naar elkaar

Aan onzekerheid maken wij zo straks een einde, met

Ruimte voor samen, in een liefdevol jaar.

Niels van Dalsum

 

Kerstwens

 

25 december 2020

 

Van onze huisdichter (NvD) ontvingen wij de volgende kerstwens:

Het virus van de vrede

 

Ik wens jou één virus toe.

het virus van de vrede.

Een wonder wereldwijd verspreid,

dat in je hart mag treden.

 

Ik hoop echt dat je mee wilt doen,

dit virus te verspreiden.

Zodat het, wie gevangen leeft,

voor altijd zal bevrijden.

 

PINKSTEREN 2020

31 mei 2020 

 

Daar vloog van hoog een duif me tegemoet;

een vederlichte trilling raakte mijn wezen zoet;

en in mijn diepste ziel

kwam een gloed van schone woorden binnen,

ik had ze nooit kunnen verzinnen,

ik dacht nog: God is goed.

En ik heb geknield de hemel lof geprezen

en ik wist plots weer in ’t vol besef dat het de Geest is

die het leven leidt

en dat de tijd zonder Gods Wijsheid niet gedijt.

Ja, ik was geraakt

en diep van binnen is de liefde opgestaan,

want dit staat er geschreven:

zonder de liefde krijgt ge het leven niet gedaan;

wie liefheeft, heeft de eeuwigheid,

gaat heen en zegt het voort!

Ja, zo heb ik het gehoord.

 

Ine Verhoeven

(met dank aan José)

 

Onmisbaar

12 mei 2020 – Dag van de zorg

 

Onmisbaar

Slechts een enkeling die weet,

waar jouw liefde is ontstaan.

Was het roeping of ambitie

of de drang om klaar te staan

 

voor de ander,

voor het zorgen vóór,

de mensen om jou heen?

Met heel je hart en warme handen

help jij anderen ‘op de been’.

 

Jij verstaat, de kunst van bij ze horen.

In jouw werken, is geen plaats voor onderscheid.

Jij staat sterk, als anderen verzwakken.

Jouw compassie wordt niet uitgedrukt in tijd.

 

Voor ‘op de bres’ in zware tijden

is niet iedereen gemaakt.

Ziet de ander ook jouw lijden?

Heeft hij weet van wat jou raakt?

 

In de strijd tegen Corona

Was jij sterk met ons begaan

Maar is straks de pijn geleden,

zien wij jou dan ook nog staan?

 

Nu vandaag in het bijzonder

staat de zorg één dag centraal.

Meer dan ooit is wel gebleken

Jullie zijn onmisbaar, allemaal.

 

Niels van Dalsum

 

Woorden van troost

26 april 2020

In deze dagen zien we dat binnen ons koor velen te maken krijgen met verdriet heel dichtbij.
Voor zover woorden ertoe kunnen doen, hierbij een gedicht dat ik vanavond heb geschreven.
 

Woorden van troost

 

Woorden van troost,

kennen zelden een geluid

Ze worden uitgesproken,

door te luisteren naar de stilte

en de wanhoop in de kilte,

van het hart, dat schreeuwt het uit.

 

Als je liefste lief moet sterven

en de afstand is te groot

om een eindje mee te lopen

naar een onvermijdelijk heengaan

als de tijd niet meer wil stilstaan

en alle wegen lopen dood.

 

Komt het dan pas bij je binnen

lege stoel, geen tegenspraak

Gaat het leven door met leven,

is het haast niet bij te benen,

waaraan kun je zin ontlenen?

Heel je toekomst die ligt braak.

 

Versta de warmte van de ander

van een luisterend hart en oor

en vertel hen de verhalen

alles wat je hebt beleefd

je lief heeft niet voor niets geleefd

en zegt je; ‘liefste lief, leef door’.

 

 

Niels

 

 

Dromen

16 april 2020

 

Lieve mensen,

De afgelopen dagen weer veel gedacht, gehoopt en gedroomd. 

Woorden vallen op papier, vandaar weer een gedicht. 

 

Dromen

 

Nederland verstilt

Het wacht op minder strak

Geen volk om ‘op te hokken’. 

We willen ‘aan de bak’

 

Gewoon elkaar ontmoeten

op strand, terras of kroeg. 

We willen uit het keurslijf,

het duurt al lang genoeg. 

 

We dromen onze toekomst,

van slapen op het strand.

Van vrijen in de branding

en reizen door het land.

 

Maar anderhalve meter

is harde werkelijkheid. 

Geen aai, geen zoen of knuffel

Whatsapp-intimiteit. 

 

Uit liefde voor voor wie lijden,

wordt dag en nacht gestreden,

door helden in de zorg,

voor hen wordt veel gebeden. 

 

De inzet die zij tonen

is topsport, hard en zwaar. 

Dus laat het nu bij ‘dromen’,

voor een toekomst met elkaar. 

 

Groeten,

Niels van Dalsum

 

Liefde

13 april 2020

 

Wat je allemaal nog zou willen

Is op dit moment banaal

Elke bucketlist vergeten

Wat nú telt, is jouw verhaal

 

Hoe beleef jij deze dagen?

Ben je bang of triest gestemd?

Voel je onmacht bij de doden?

Heeft Corona jou geremd?

 

Loop je buiten in het donker,

ook al bloeit en bot het uit?

Zou je ‘t liefste willen schreeuwen

maar geeft je stem je geen geluid?

 

Keer dan even diep naar binnen

Luister naar je hart, dat klopt.

Liefde zal dit overwinnen

en geen virus die dat stopt.

 

Niels van Dalsum – dirigent van Mistral

 

Verhaal van de hoop

8 april 2020

Erick is één van de stemmen in Mistral en ook geestelijk verzorger. Meer info: www.erickmickers.nl

 

Maar de lente wist het niet….

19 maart 2020

 

Het was begin 2020…
De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,
Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen
De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…

 

Het was Maart 2020…
Ineens kwamen de mensen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch!
De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg…Iedereen wist wat er aan de hand was

 

Maar de lente wist het niet
En de bloemen bleven uitkomen
En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan
En de zwaluwen kwamen weer terug
En de lucht werd oranje en blauw
Het werd later donker en ‘s ochtends vroeger licht

 

Het was Maart 2020…
De jongeren studeerden online, vanuit huis
Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis
Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen
Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten
Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars
Mensen moesten vanuit huis gaan werken
Ondernemers kwamen in de problemen
De meeste kinderen konden niet meer naar school
Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het

 

Maar de lente wist het niet en het ontsproot
Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af
Ze schonk de mensen haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren
Het was Maart 2020

 

Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief
Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, maar anderen móesten
Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging
Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk
In de supermarkt waren allerlei schappen leeg
Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon
Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was
Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…
Er was isolatie, ziekte en paniek….Toen werd de angst pas echt!!

En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…
En de weken duurden ineens veel langer…
En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…
De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…
De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde

 

Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien
De Magnolia stond in de knop
De vogeltjes begonnen aan hun nestjes
De lucht werd steeds gezonder

 

En toen…
Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt
Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen
Er was weer tijd om te schrijven en te lezen
Mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit
Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug
Mensen hadden van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin
Anderen verlieten hun vastgeroeste relatie om de liefde van hun leven te vinden
Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken
Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit
Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn
Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen
Mensen herstelden van hun stressvolle leven
Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar
Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen
De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan
Gepensioneerd zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg
Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen
Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel die keihard aan het werk waren om in de zorg alles draaiende te houden

2020 werd het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met álle mensen…

 

En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit
2020 werd het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…Dat wisten we allemaal

 

Maar de lente wist het niet,
En de rivieren werden schoner
En de bomen kregen blad
En de bloembollen kwamen uit
En het werd steeds warmer
En er waren ineens veel meer vogels

 

En toen kwam het verlossende woord…
De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was
En dat het virus had verloren!
Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
En toen ging iedereen de straat op…
Met tranen in de ogen…
Zonder maskers en handschoenen…
De buren werden geknuffeld, alsof het familie was
En de wereld was liefdevoller geworden
En de mensen waren humaner geworden
En ze hadden weer waarden en normen
De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen
Doordat alles lang stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan

 

En toen kwam de zomer….
Omdat de lente het niet wist
En hij was er nog steeds
Ondanks alles
Ondanks het virus
Ondanks de dood

Omdat de lente het niet wist,
leerde iedereen de zin van het leven

Geschreven naar de situatie in Nederland door
Susan Blanco